Εισαι νεος, η υποψηφιος γονεας;; Εισαι εστω ενας συγγενης που ετοιμαζεται να καλοσωρισει το νεο μελος του σογιου του;; Διαβασες ολα τα αρθρα σε περιοδικα και ιντερνετ με συμβουλες απο παιδοψυχολογους, παιδαγωγους, εγκληματολογους αναμορφωτηριων, και οτι αλλο σε προετοιμαζει να αντιμετωπισεις την ψυχολογια του κανακαρη σου/της πριγκιπεσσας σου;;
Δεν ξερω ποιο ποσοστο ασχολειται, αλλα σαν νεαρος ανθρωπος, παρατηρω οτι ολα τα παραπανω που μιλανε περι «ψυχολογιας», «ξεχωριστων ικανοτητων», «αυτοεκτιμησης», «συγχρονων μεθοδων παιδαγωγιας», κλπ, κλπ, ακουγονται στο 80% του καθημερινου κοσμακη καπως.... γραφικα;; Βαρετα;; Πουστο-νεωτεριστικα;;
Που θελω να φτασω: Αγαπητοι παιδοαναλυτες: Αποτυγχανετε!! Πως το λετε εκει στο Κατσίγκρι: You underperform!! Ειτε τα λετε ειτε οχι, το ιδιο ειναι, οι μοντερνες και γραφικες θεωριες διαπαιδαγωγησης απευθυνονται σε συγκεκριμενο, και ιδιεταιρα "καλιεργημενο" κοινο.
Για τους υπολοιπους λοιπον, μιας και δεν εχω την ιδιοτητα του επιστημονα, μπορω απλα να δωσω καποιες συμβουλες βγαλμενες απο την απλη πραγματικοτητα και σκεψη.
-Το να ασχοληθει με τα video games δεν ειναι απαραιτητα αμαρτια
Εδω θα μου πειτε και με το δικιο σας «Μα τα video games ειναι μαστιγα. Αν το παρακανει, θα κλειστει σε 4 τοιχους, θα γινει αντι-κοινωνικος, θα ξεχασει τις υποχρεωσεις του, θα παρασυρθει απο ενα ψευτικο κοσμο, θα γινει εξαρτημενος, στο τελος θα αυτοκτονησει, κλπ, κλπ».
Συμφωνοι, δεν πρεπει να το παρακανει εφοσον τον παρασυρει απο την επιτυχια του. Πριν ομως του απαγορευσετε το PC για να διαβασει Φυσικη Κατευθυνσης, σκεφτειτε μηπως ο ψηφιακος χωρος ειναι αυτος στον οποιο εχει κλιση.
Καθε παιδι εχει τα δικα του ταλεντα. Οπως καποιος εχει κλιση στη μουσικη, η στα μαθηματικα, η στα αθληματα, ετσι καποιοι εχουν επιδεξιοτητα στα video games. Το να απαγορευσεις δογματικα τα video games, ειναι σαν να του απαγορευεις τη μπαλα, ενω μπορει να υπαρχει εστω και μια πιθανοτητα να γινει ο νεος Μεσι.
«Καλα ολα αυτα, αλλα τι ουσιαστικο θα του προσφερει στη ζωη του;;»
Μην εισαι σιγουρος (εξαλλου το ιδιο πιθανον να ρωταγε και η μητερα του Bill Gates οταν θα τον εβλεπε να μαθαινει προγραμματισμο). Δεν ξερω αν το εχεις ακουστα, αλλα υπαρχουν και επαγγελματιες gamers. Αυτοι που λαμβανουν μερος σε επισημα τουρνουα εναντι χρηματων, και που σπονσοραρονται απο τις εταιριες ψηφιακων ειδων. Σπανια περιπτωση προφανως, αλλα αυτο που θελω να πω ειναι οτι μπορει να αξιζει τον κοπο εφοσον δειτε οτι προκειται για το φυσικο του χαρισμα, συνεπως ο τομεας στον οποιο μπορει να διαπρεψει.
Προσοχη, το ξαναλεω: υπο τον ορο οτι εχει ταλεντο σε αυτο!! Μην το κανετε σαν κατι καράβλαχους που αναγκαζουν τον γιο τους να φανατιστει με το ποδοσφαιρο, και να εξασκηθει εξουθενωτικα «για να τον δει μια μερα παικταρα», ενω στην πραγματικοτητα δεν μπορει ουτε να κοντρολαρει τη μπαλα. Η το αντιστοιχο με την κλασσικη Ελληνιδα μανα, που θα κανει με το ζορι το παιδι της αστροφυσικο... γι αυτο και εχουμε γεμισει γιατρους, δικηγορους, και λοιπους μορφωμενους, ο ενας πιο αχρηστος και σκατας απο τον αλλον!!
-Δεν ειναι αναγκη να πιστεψει στον Αη-Βασιλη
Το θεμα εδω δεν ειναι αυτο-καθαυτο να μαθαινει την ωμη αληθεια, και να σκεφτεται με βαση την πραγματικοτητα. Μιλαμε για μια ηλικια οπου εχει το «δικαιωμα» να πιστευει μεχρι και στα Ποκεμον. Ακομα π.χ. και για τις θρησκειες που δεν πολυ-υπακουω, δεν ειμαι κατά του να μαθει θρησκευτικα στο δημοτικο. Αφου δεν ειναι κακο να διαβαζει παραμυθια, γιατι να ειναι κακο να βλεπει τα παραπανω, που ειναι και αυτα παραμυθια;
Ο σκοπος εδω ειναι: Να μαθει να λεει κανα ευχαριστω!!
Οι εποχες ειναι δυσκολες, το καθε δωρο που θα κανετε στο παιδι σας ειναι μια θυσια. Τι νοημα ομως εχει, αντι να του το δωσετε στο χερι, να το βαλετε κατω απο το δεντρο, και να το χρεωσετε σε ενα φτιαχτο ατομο, το ‘χετε αναρωτηθει αυτο;; Δηλαδη αυτο που προσπαθειτε να του προσφερετε ειναι να τρεχει μετα στους φιλους του και να λεει: «Ο Αη-Βασιλης φετος μου εφερε ενα ελαφακι!! Τι καλος που εισαι Αη-Βασιλη!!»
Το εξισου εξωφρενικο ειναι οτι ουτε καν για τον Θεο δεν καταστρωνεται αυτη η κομπινα! Αν θελατε να με κανετε να πιστεψω στα θεια, θα ηταν το αντιστοιχο να μου ‘μετατρεψετε’ το νερο σε πορτοκαλαδα και να μου πειτε «Α, κοιτα τι θαυμα σου ‘κανε ο χριστουλης».
Κανεις που κανεις λοιπον ολη αυτη τη θυσια καθε Χριστουγεννα, λογικα το τελευταιο που θα ηθελες σαν ανταποδωση απο το παιδι σου, θα ηταν να δειχνει την ευγνωμοσυνη του σε εναν ερυθρολευκο στρουμπουλο τυπο με μουσι.
-Ο μπομπιρας σου θα μαθει ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ να βριζει
Αναφερομαι σε μερικους πατεραδες που προσπαθουν να κανουν το γιο τους «μαγκακι» με το να τους μαθαινουν shocking λεξεις, και να τους προσταζουν «βρισε με ρε!!» για να δειξουν στους παρευρισκομενους «τι λεξεις ξερει ο γιοκας τους!!»
Κατ’αρχην, αυτου του ειδους η διδασκαλια, ουτε μαγκα σε κανει, ουτε προχωρημενο: Μπουρτζοβλαχος εισαι, και το ιδιο θα γινει και το παιδι σου!!
Αλλα ας το αφησουμε αυτο, ας ξεχασουμε τις «φλωρικες ευγενιστικες παιδαγωγικες νοοτροπιες», και ας υποθεσουμε οτι ειναι σωστο: Και σε αυτη την περιπτωση δεν χρειαζεται, τζαμπα το κανεις ολο το φροντιστηριο.
Τα παιδια απορροφουν πανευκολα λεξεις και συμπεριφορες απο οποιοδηποτε περιβαλλον τους, ποσο μαλλον απο το ιδιο τους το σπιτι. Οταν λοιπον, εσυ στην καθημερινη σου ζωη, απο τις 50 λεξεις που λες οι 49 ειναι χριστοπαναγιες, δεν υπαρχει κανενας λογος να ανησυχεις οτι το παιδι σου θα βριζει λιγοτερο.
Εδω, ειναι συνηθες φαινομενο να πιανει η μανα το παιδι της και να του λεει «Ιιιιιιιι... που τα μαθες βρε αυτα;; Δεν σου χω πει να μην βριζεις;» - Για αυτους δυσκολο ηταν;;
Ακομα κι εγω, ουτε μου αρεσε να βριζω, ουτε θα μου ελεγαν και μπραβο γι αυτο, αλλα αυτο δεν σημαινει οτι εκφραζομαι σαν τον Κατακουζηνο απο το «Κωνσταντινου και Ελενης».
-Η λαμπαδα ειναι απλως μια λαμπαδα
Και φτανουμε στο επικαιρο θεμα, μιας και τωρα που πλησιαζει Πασχα, αρχισαν οι τηλεορασεις να μας βομβαρδιζουν με τα καταλληλα διαφημηστικα μηνυματα: «λαμπαδα Αξιον-μαν», «λαμπαδα Barbie», «λαμπαδα Ποκεμον», «λαμπαδα hot-wheels», και δεν συμμαζευεται... (τι θυμηθηκα ρε... μεχρι και «λαμπαδα Καλομοιρα» ειχε βγει καποτε, ελεος...)
Τι ειναι ολα αυτα ομως που διαφημιζονται τοσο πολυ;; Απλα 1-2 προιοντα που ασχολουνται με το brand name (δηλαδη με τον εκαστοτε παιδικο ηρωα), και το κυριοτερο... μια λαμπαδα. Μια κοινη γαμω-λαμπαδα. Η οποια ειναι κοινοτατη ειτε προκειται για «λαμπαδα Σουπερ Γαμησο-τσουτσεκι-μαν», ειτε προκειται για «λαμπαδα Μικρη Λουλου». Μονο η συσκευασια κανει την πιο αισθητη διαφορα.
Το σημαντικοτερο ειναι οτι συνηθως το προσφερομενο αντικειμενο εκτος του καντηλιου, δεν υπολογιζεται να ειναι κατι το εξεζητημενο οσον αφορα την ποιοτητα του, αφου βασιζεται και μονο στην «ιδιοτητα». Καποιες φορες δεν προκειται καν περι του αντικειμενου επι της ουσιας. Για παραδειγμα, μπορει η «λαμπαδα Σουπερμαν» να ΜΗΝ περιεχει την κουκλα του Σουπερμαν, αλλα μονο το ονομα, αντε και μερικα σχετικα μπιχλιμπιδια. Η, η «λαμπαδα Καλομοιρα», που πιθανοτατα δεν εχει την Καλομοιρα μεσα, οποτε σκατα εις το τετραγωνο...
Το μονο ουσιωδες που απομενει στο παιδομανι μας σε καθε περιπτωση, ειναι ενα λευκο ματσουκι που ουτως η αλλως θα του βαλει φωτια. Ετσι λοιπον, αν εχεις κανει δωρο στο βαφτιστηρι σου τον πιο φτηνο "Αξιον-μαν" που θα βρεις στο πανηγυρι της Ευαγγελιστριας, δυσκολα θα εχει λογο να γκρινιαξει για τη λαμπαδα, την οποια μπορεις να παρεις πλεον για ενα κομματι ψωμι.
Ο alexk μολις σας παρεδωσε μαθηματα πως να συνδυασετε τη διαπαιδαγωγηση με την οικονομια!!
-Αποκλειεται να γεννησες τον Σουπερμαν
Αυτο με πιο απλα λογια σημαινει: Ετοιμασου για απογοητευσεις!!
Κατανοητο το ποσα ονειρα κανεις για το μελλον του παιδιου σου, ποσο ετοιμος νιωθεις να μην επαναλαβει τα δικα σου λαθη, ποσο θα τον θαυμασεις, και ποσο θα σε βοηθησει. Επειδη ομως δεν μου «παει» η αισιοδοξια, ειμαι αυτος που οφειλει να στο πει: αυτος ο ενθουσιασμος θα γινει η αιτια να νιωσεις απογοητευση.
Λοιπον, επειδη μπορει υποσυνειδητα να κρυβεις ιδεες οτι εισαι μελος της Αριας φυλης, προσγειωσου:
Οσο κουβαλαει τα θνητα σου γονιδια, το παιδομανι σου δεν ειναι σιγουρο, ουτε οτι θα σπουδασει στο Michigan, ουτε οτι θα σηκωνει σιδερα, ουτε οτι δεν θα σπασει κανενα βαζο, ουτε οτι θα γινει βαζελος/γαβρος επειδη τον εντυσες με κασκολ, ουτε καν οτι θα υιοθετησει τις αποψεις σου και θα τις στηριζει. Κακα τα ψεμματα, καλως η κακως στο 90% των ικανοτητων που ‘βλεπουν’ οι μεγαλοι, η νεα γενια ΠΑΝΤΑ υστερει («εγω στην ηλικια σου εκανα το ενα και το αλλο, και τοτε δεν ειχαμε το παραλλο οπως σημερα»).
Ειναι θεμα συγκριτικης ψυχολογιας. Πως θα νιωσεις περηφανος για το παιδι σου, οταν ενα φυσιολογικος εφηβος, για σενα ειναι «ακαματης», «τσογλανι», «χαμενο κορμι», κλπ;
ΥΓ: Η χρηση του Κατσιγκριου μεσα στο αρθρο, επελεγη με εντελως τυχαια κριτηρια.
